Δ. Νταλάκας: «Αγαπήθηκε πολύ ο “βλάχος” από την Άρτα»

0
192

Αρτινός στην καταγωγή, πατρινός στην καρδιά.

Ο λόγος για τον 62χρονο (24/11/1957, έπαιξε στην Α΄ Εθνική 68 φορές με τρία γκολ, έπαιξε 3 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Ολυμπιακής Ομάδας ποδοσφαίρου) πλέον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, Δημήτρη Νταλάκα, που ξεκίνησε την καριέρα του, από την ιστορική ομάδα της Αναγέννησης Άρτας και την τελείωσε φορώντας για περίπου 8,5 χρόνια τη βαριά φανέλα της Παναχαϊκής, αποχωρώντας τον Ιανουάριο του 1988.

Ο Δημήτρης Νταλάκας, δεν ξέχασε την ομάδα που αγωνίστηκε, αφού στην Πάτρα έκανε μόνο φίλους.

Όταν αφήνει τη γενέτειρά του, για να έρθει στην αχαϊκή πρωτεύουσα, ο κόσμος ακόμη και τώρα τον σταματά στον δρόμο για να τον χαιρετήσει κι αυτό μόνο χαρά τον γεμίζει και ικανοποίηση, αφού ξέρει πολύ καλά, ότι αγαπήθηκε από τους… απαιτητικούς πατρινούς φιλάθλους.

Την χρονιά του 1980, όταν έγινε επαγγελματικό το ελληνικό ποδόσφαιρο, άφησε την Άρτα για να μετακομίσει στην Πάτρα. Περνώντας το Ρίο-Αντίρριο με το φεριμπότ της γραμμής, δεν το είχε συνειδητοποιήσει που ερχόταν, όταν όμως «πάτησε» το πόδι του στα αποδυτήρια του γηπέδου της «κοκκινόμαυρης» ομάδας, τα… έχασε, αφού βρήκε μπροστά του, παίκτες που ναι μεν τους γνώριζε (Σπεντζόπουλος, Ψαρράς, Σταματόπουλος, Δαβουρλής, Παπαγιαννόπουλος, Κίζας, Μητσέας, Αποστολίδης, Πατρώνης, Κυριακόπουλος), αλλά ουδέποτε είχε μιλήσει μαζί τους, ωστόσο όλοι τον αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή.

Ο Δημήτρης Νταλάκας, τίμησε τον Κώστα Αμβράζη, για την πολυετή προσφορά του στο ποδόσφαιρο και διοικητικά στην Αναγέννηση Άρτας.

Με το σπαθί του ενδεκαδάτος

Έσκυψε το κεφάλι, δούλεψε σκληρά και λίγο αργότερα, μπήκε στην ενδεκάδα και δεν βγήκε ξανά για χρόνια. Άνθρωπος χαμηλών τόνων ο Δημήτρης Νταλάκας, θυμάται με νοσταλγία τα χρόνια, που έπαιξε στην Πάτρα και θέλησε να μοιραστεί προσωπικές στιγμές, όπου λόγου χάρη τα παρατσούκλια, που του έδωσαν οι φίλαθλοι, όπως ήταν ο «χαλύβδινος», ο «νταλίκας» ή ακόμη κι αυτό, που του έβγαλε ο αείμνηστος Κώστας Δαβουρλής, όταν έστειλε την μπάλα άουτ, σε αγώνα ποδοσφαίρου, λέγοντάς του:

«Βλάχο, έδιωξες τα πρόβατα…».

Ο Δημήτρης Νταλάκας εκτός από σημαντική ποδοσφαιρική προσωπικότητα, διετέλεσε για αρκετό διάστημα και αντιδήμαρχος στον Δήμο Αρταίων, στον τομέα Καθαριότητας και Πρασίνου.

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, στη συνέντευξη στη εφημερίδα «Match» της Πάτρας μιλά για την δική του πορεία στα γήπεδα και γενικότερα για το ποδόσφαιρο, αλλά και για την πανδημία Covid-19.

-Δημήτρη, ο Covid-19 έγινε μέρος της ζωής μας. Πως νιώθει ο ποδοσφαιριστής -λόγω της πανδημίας- όταν έχει μάθει να είναι σε εγρήγορση;

«Αυτό που συμβαίνει είναι πλήγμα για όλους που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, είναι τραγικό. Όλοι όσοι ασχολούνται με αυτό το άθλημα, έχουν μάθει να βρίσκονται στον φυσικό τους χώρο, ωστόσο τώρα, είναι σαν «ψάρια εκτός νερού». Θα πρέπει όλοι να βρουν μια λύση, αφού νιώθουν «φυλακισμένοι» μέσα στα σπίτια τους και τους καταλαβαίνω απόλυτα».

-Θεωρείς ότι οι ποδοσφαιριστές των δύο κατηγοριών (Superleague 2 – Football League), κοροϊδεύονται από την πολιτεία; Κι αν ναι, πως θα έπρεπε να αντιδράσουν;

«Η πολιτεία θα μπορούσε να δει το εν λόγω πρωτάθλημα πιο σοβαρά, όπως γίνεται και στις άλλες χώρες. Οι ποδοσφαιριστές βιοπορίζονται από αυτό το άθλημα και δεν έπρεπε να μένουν πίσω. Ήδη έχουν κοντά τους δέκα μήνες να αγωνιστούν κι αυτό είναι κακό για τον οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή. H αποχή, μόνο κακό κάνει».

-Έχεις υπάρξει ποδοσφαιριστής κατά το παρελθόν. Εάν σου δινόταν η ευκαιρία να συνομιλήσεις με τους αρμόδιους φορείς και κυρίως με τους λοιμωξιολόγους, τι θα τους ζητούσες;

«Οι άνθρωποι αυτοί, είναι επιστήμονες, αλλά θα έπρεπε να σκύψουν επάνω στο πρόβλημα του κάθε συνανθρώπου και κυρίως στον ποδοσφαιριστή. Θα πρέπει οι ίδιοι να βρουν τη λύση, αφού το ποδόσφαιρο κάθε μέρα χάνεται και αν συνεχιστεί η όλη κατάσταση θα «σβήσουν» ιστορικά σωματεία από τον χώρο του ποδοσφαίρου».

Η ενδεκάδα της Παναχαϊκής 1981-1982. Όρθιοι από αριστερά: Δαβουρλής, Παπαδόπουλος, Αποστολίδης, Κίζας, Παπαλαμπρου Παπαγιαννόπουλος. Κάτω αριστερά, καθιστοί: Μπ. Σπανασωτηρόπουλος, Νταλάκας, Ψαρράς, Βάγκνερ, Σταματόπουλος.

-Πιστεύεις ότι τα πρωταθλήματα της Superleague 2 και Football League  θεωρούνται «κατώτερα θεού»;

«Με όλα όσα συμβαίνουν, όντως έφτασε να είναι πρωταθλήματα «κατώτερου θεού». Προφανώς δεν γνωρίζουν ότι από αυτά τα δύο, βγαίνουν παίκτες, που στελεχώνουν τις ομάδες που αγωνίζονται στη μεγαλύτερη κατηγορία».

-Εάν και εφόσον δοθεί το πράσινο φως και το πρωτάθλημα ξεκινήσει, ποιες ομάδες πιστεύεις ότι θα διεκδικήσουν την άνοδο. Η Παναχαϊκή, θα είναι ανάμεσα σε αυτές;

«Σίγουρα, θα είναι μέσα στις ομάδες, που θα κυνηγήσουν με αξιώσεις την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, ενώ θα διεκδικήσουν την άνοδο, τόσο ο Λεβαδειακός με τον Ιωνικό, όσο και η Ξάνθη με τα Χανιά, όμως πιστεύω ότι η Παναχαϊκή έχει προβάδισμα στην υπόθεση άνοδος».

-Πως κρίνεις την παρουσία του νέου προέδρου της ΠΑΕ Παναχαϊκή, Γιώργου Μπάρλου;

«Δεν τον έχω γνωρίσει, ωστόσο από ότι ενημερώνομαι από φίλους, που έχω στην Πάτρα, προσπαθεί να φέρει την Παναχαϊκή στην παλιά της αίγλη. Πιστεύω ότι θα τα καταφέρει και μακάρι να βγω αληθινός, καθώς όπως μου αναφέρουν πέρα από τα πολλά χρήματα που έχει δαπανήσει, έχει φτιάξει στην ομάδα προπονητικό κέντρο κι αυτό είναι σημαντικό για τον ποδοσφαιριστή, αφού ξέρει ότι έχει το δικό του σπίτι. Εύχομαι να επιτύχει τον στόχο της ανόδου η «κοκκινόμαυρη» ομάδα, αφού ο πρόεδρός της κάνει μεγάλη προσπάθεια και πιστεύω ότι θα τα καταφέρει, αφού εκτός από ιδιοκτήτης είναι και φίλαθλος».

-Υπήρξε κάτι που σε σημάδεψε σε όλη την ποδοσφαιρική καριέρα και σου έμεινε χαραγμένο στο μυαλό, κουβαλώντας το ακόμα και τώρα;

«Το ότι υπήρξα συμπαίκτης του αείμνηστου Κώστα Δαβουρλή, αυτό τα λέει όλα. Αυτό μου έμεινε χαραγμένο μέσα στην ψυχή μου, αφού εκτός του ανθρώπου αυτού, είχα δίπλα μου, καλούς χαρακτήρες και ποδοσφαιριστές, που με δέχτηκαν στην ομάδα και με αγάπησαν όπως και εγώ φυσικά».

-Εκείνα τα χρόνια, έζησες από κοντά τον αείμνηστο Κώστα Δαβουρλή. Πως αντιδρούσε ο ίδιος στις νίκες και πως στις ήττες, αλλά και γενικότερα όλη η ομάδα;

«Ήταν άνθρωπος, που μας ανέβαζε την ψυχολογία, ακόμη κι αν είχαμε ηττηθεί. H συμπεριφορά του ήταν κίνητρο για όλους εμάς, ήταν άλλη πάστα ποδοσφαιριστή, καθώς έβλεπε το ποδόσφαιρο με άλλο μάτι. Στάθηκα τυχερός που τον είχα συμπαίκτη. Θυμάμαι ήταν λυπημένος στις ήττες και στο επόμενο ματς, στόχο είχε τη νίκη».

Περίοδος 1985-86. Επάνω Αριστερά: Δρακόπουλος, Βασιλόπουλος, Φιλιππόπουλος, Δεσύλλας, Γιώτης, Παπαγιαννόπουλος. Καθιστοί Κάτω: Κυριακόπουλος, Νταλάκας, Ζήκος, Πατρώνης, Κίζας.

-Πως σε «έκλεψε»  η διοίκηση της Παναχαϊκής, από άλλες τις ομάδες. Τι σου έταξε;

«Υπηρετούσα την στρατιωτική μου θητεία στα Γιάννινα και τα χρήματα, που έδινε η Παναχαϊκή στην τότε ομάδα μου την Αναγέννηση Άρτας για εκείνη την εποχή ήταν πολλά. Έδινε κοντά το 1,5 εκατομμύριο δραχμές για να με αποκτήσει και όλα εκείνα τα χρήματα τα έπαιρνε το σωματείο. Εγώ δεν έπαιρνα τίποτα. Όταν πήγα στην Παναχαϊκή, ο τότε πρόεδρος της ομάδας Χρυσαΐτης σε συνεργασία με τον Άρη Λουκόπουλο, μου είπε εάν αγωνιστείς σε έξι ή οκτώ ματς, θα λάβεις χρήματα. Στάθηκα πολύ τυχερός, αγωνίστηκα στα φιλικά, με Ολυμπιακό, Παναρκαδικό, ΠΑΟΚ, πήγα καλά και πήρα χρήματα».

-Υπήρξαν σύλλογοι που «χτύπησαν την πόρτα» της Παναχαϊκής για να σε αποκτήσουν. Και αν ναι, ποιοι ήταν αυτοί;

«Παλαιότερα εκεί, οι πρόεδροι των ομάδων σε έβαζαν να υπογράψεις συμβόλαιο πέντε ετών, όχι όπως τώρα. Έτσι λίγο πριν λήξει το συμβόλαιό μου, μου λέει ο Άρης Λουκόπουλος, έχω πρόταση για σένα από τον Παναθηναϊκό, όμως δεν θα πας εκεί, αλλά θα πας στον ΟΦΗ. Αρνήθηκα, αφού πρώτα τα ζύγισα όλα, έπειτα ήρθαν προτάσεις, τόσο από τον Άρη Θεσσαλονίκης, όσο και από τον ΠΑΟΚ, αλλά προτίμησα να μείνω στην Παναχαϊκή. Αυτό το σεβάστηκε ο τότε πρόεδρος της Παναχαϊκής και μου έδωσε τα ίδια χρήματα, που θα μου έδινε και ο Παναθηναϊκός, κάτι που ειλικρινά δεν το περίμενα».

-Πολλοί παίκτες, αυτής της εποχής, αλλά και πιο παλιάς γενιάς, δεν κράτησαν χρήματα, που έβγαλαν από το ποδόσφαιρο. Εσύ, φύλαξες χρήματα ή τα δαπάνησες αγοράζοντας αυτοκίνητα της εποχής όπως έκαναν άλλοι συνάδελφοί σου;

«Ήμουν οικογενειάρχης, κράτησα τα χρήματά, δεν έβγαινα έξω, κοιτούσα μόνο τις προπονήσεις. Έβγαινα μόνο για έναν καφέ και μετά στο σπίτι. Όλα τα χρήματα τα έστελνα στην οικογένειά μου, ήταν η καλύτερη τράπεζα. Όταν έπαιρνα άδεια για να πάω στην Άρτα, ερχόταν ο πατέρας μου να με πάρει, επειδή δεν είχα αυτοκίνητο, κάτι που αγόρασα πολύ αργότερα».

Ο Δημήτρης Νταλάκας με τον αείμνηστο εμβληματικό φίλαθλο της Παναχαϊκής, Παναγιώτη Κωστόπουλο.

-Είσαι γέννημα θρέμμα παίκτης της ιστορικής Αναγέννησης Άρτας. Θεωρείς ότι είχε να προσφέρει πολλά περισσότερα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο;

«Ήταν μια από τις κορυφαίες ομάδες της περιφέρειας στην τότε Β΄ Εθνική, ωστόσο όλο κάτι συνέβαινε και δεν ανέβαινε στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Όμως είχε παίκτες αντάξιους της μεγάλης κατηγορίας, όπως ήταν οι Σακούφης, Κουτσογιώργος, Ευταξίας, Νίκου, που έπαιξαν στην ομάδα τις χρονιές 1973-1974-1975, ενώ υπήρξα συμπαίκτης με τον Γιάννη τον Δρόσο».

-Τέλος όταν πήρε μεταγραφή ο γιός σου Γιώργος στην Παναχαϊκή, πως ένιωσες. Είδες να περνά ως φιλμ η δική σου καριέρα από μπροστά σου;

«Ένιωσα πολύ όμορφα, ήταν κάτι το φανταστικό. Ένιωσα σαν να έρχομαι πάλι και να φοράω τη φανέλα της Παναχαϊκής. Αρχικά δεν ήταν να έρθει, αλλά ήταν να πάει στην Αναγέννηση Καρδίτσας, που του είχε γίνει πρόταση, όμως όταν έγινε η πρόταση από την ομάδα που αγάπησα, του είπα: πήγαινε και παίξε…».

Η ενδεκάδα της Παναχαϊκής 1987-1988. Όρθιοι από αριστερά: Χαρδαλιάς, Παπαγιαννόπουλος, Μακρυωνίτης, Τασσιόπουλος, Παναγιωτίδης, Βουγιαντίνοβιτς. Κάτω αριστερά, καθιστοί: Κίζας, Ζήκος, Νταλάκας, Πατρώνης, Βασιλόπουλος.

«Σκότωσα τον αδελφό μου…»

Χρονιά 1988-1989, η Παναχαϊκή συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας και κινδύνευσε να πέσει στην τότε Γ΄ Εθνική. Όμως έγιναν αγώνες μπαράζ, όπου συμμετείχαν κι άλλες ομάδες, όπως ήταν η Καλλιθέα, η Καβάλα, η Αναγέννηση Άρτας, ο Ηρόδοτος και η Κοζάνη.

Ο Δημήτρης Νταλάκας, είχε αφήσει την Πάτρα και είχε μετακομίσει στην Άρτα και την Αναγέννηση. Η μοίρα τον έφερε αντιμέτωπο με την πρώην ομάδα του σε αγώνα μπαράζ για παραμονή-άνοδο. Σε ματς λοιπόν που έγινε ανάμεσα στις δύο ομάδες στο Εθνικό Στάδιο Αιτωλοακαρνανίας, ο Νταλάκας είχε σκοράρει το μοναδικό γκολ, δίνοντας τη νίκη στην ομάδα του.

Οι δημοσιογράφοι της εποχής, ανάμεσά τους, ο αείμνηστος Γιώργος Ράντος, τον είχαν ρωτήσει: «Πως νιώθεις που σκόραρες, κόντρα στην παλιά σου ομάδα», με τον Δημήτρη Νταλάκα να δίνει την απάντηση: «Ήταν σαν να σκότωσα τον αδελφό μου πισώπλατα». Μια δήλωση, που όπως ανέφερε ο ίδιος, έμεινε στην ιστορία.

Η Συνέντευξη δόθηκε στον Τάσο Αγγελόπουλο και στην εφημερίδα MATCH της Πάτρας