Ανδρέας Κατσανάκης- Το φροντιστήριο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει

0
215

Ζητήσαμε από τον  Ανδρέα Κατσανάκη τον – Πρόεδρο στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Φροντιστών Πρέβεζας – Λευκάδας – Κεφαλληνίας και Ζακύνθου – να μας μιλήσει για τα νέα δεδομένα στο χώρο της εκπαίδευσης και ιδιαίτερα των φροντιστηρίων.

Ο κ. Κατσανάκης, είναι Φυσικός και ένας εκ των ιδιοκτητών του φροντιστηρίου «ΝΕΟ» στην Πρέβεζα.

Ταυτόχρονα, έχει μεγάλη πείρα και διαδρομή καθώς βρίσκεται στη θέση του προέδρου πολλά χρόνια.

Κύριε Κατσανάκη που πιστεύετε ότι οφείλεται η μεγάλη πτώση των βάσεων;

Πρώτα απ όλα οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώσαμε όλοι, μαθητές και καθηγητές! Σίγουρα ρόλο έπαιξαν οι αστοχίες στην διατύπωση των θεμάτων (έκθεση)καθώς και ο αυξημένος βαθμός δυσκολίας σε κάποια μαθήματα.(χημεία)

Αναμφισβήτητα ο καινούριος τρόπος εξέτασης στην έκθεση, δυσκόλεψε τους μαθητές καθώς όλα τα χρόνια προετοιμαζόταν για να αντιμετωπίσουν θέματα εντελώς διαφορετικής λογικής και προσανατολισμού από τα φετινά!

Ήταν δύσκολο λοιπόν να προσαρμόσουν τον τρόπο σκέψης τους σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα(10 μήνες).

Τέλος τα τελευταία χρόνια ισχύει το κάθε «πέρυσι και καλύτερα», καθώς το γνωστικό επίπεδο των παιδιών «εκφυλίζεται» αργά αλλά σταθερά και αυτό δυστυχώς αποκτά στοιχεία διαχρονικότητας….

Είναι σωστό για την Ακαδημαϊκή κοινότητα και κατεπέκτασιν για την κοινωνία γενικότερα η είσοδος σχεδόν – όλων – στις σχολές

Το ποσοστό των φετινών επιτυχόντων είναι στο 77%, ένα ποσοστό αρκετά υψηλό που δεν οφείλεται στις επιδόσεις τους αλλά στις χαμηλές βάσεις των σχολών.

Τώρα αν είναι σωστό να εισάγονται όλοι, είναι αρκετά λεπτό ζήτημα.

Υπάρχει η άποψη που λέει, πως οι φοιτητές θα καλλιεργήσουν τις γνώσεις τους στο πανεπιστημιακό περιβάλλον και θα εξειδικευτούν στο αντικείμενό τους. Υπάρχει και η άποψη, που βασίζεται και σε στοιχεία ερευνών, πως δεν σημαίνει ότι αν εισαχθείς σε μια σχολή θα αποφοιτήσεις κιόλας.

Σε ευρωπαϊκές έρευνες, η χώρα μας είναι σε μια από τις κατώτατες θέσεις ως προς τον αριθμό αποφοίτων σε αντιστοιχία πάντα με τους εισαχθέντες της.

Ζήσαμε μία χρονιά με νέα δεδομένα ελέω κορονοϊού. Τι πρέπει να αναμένουμε στο μέλλον πάντα με βάση την ύπαρξη του ιού

Ζήσαμε και ζούμε μια ιδιαίτερη χρόνια. Αρχικά, ευελπιστούμε να ξεκινήσουν τα σχολεία με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας και να μην αυξηθούν τα κρούσματα. Εμείς, ως φροντιστές, έχουμε λάβει τα απαραίτητα μέτρα, όπως είχαμε λάβει και με το που μπήκαμε σε καραντίνα. Είμαστε σε ετοιμότητα και για διαδικτυακά μαθήματα, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο. Είμαστε στο πλευρό των μαθητών μας και οι στόχοι τους είναι και δικοί μας.

 Τελικά μιλώντας για Εκπαίδευση – Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια – στην Ελλάδα, τι μας έρχεται πρώτα στο μυαλό

Για Πρωτοβάθμια…: δυστυχώς οι αλλαγές στην ηγεσία του υπουργείου συνοδεύονται με αλλαγές και στην εκπαιδευτική πολιτική!

Αυτό μοιραία, δημιουργεί σύγχυση σε όλους τους εμπλεκομένους και κυρίως στους μαθητές!

Δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τι είδους προσανατολισμό επιθυμούμε, αμιγώς τεχνοκρατικό χωρίς ανθρωπιστική διάσταση;

Αν αυτό αποτελεί το ζητούμενο, μάλλον είμαστε σε λάθος δρόμο…

Επίσης, θεωρώ τεράστιο λάθος την υποτίμηση των χειρωνακτικών επαγγελμάτων και γενικότερα της τεχνικής εκπαίδευσης

Ποιες οι συνθήκες στα ιδιωτικά φροντιστήρια –στην εποχή του κορονοϊού.

Αποστάσεις και μάσκα για να προφυλαχθούμε και να μην έχουμε εκπλήξεις μέσα σε αυτή την δύσκολη χρονιά που αναμένεται.

Η συμμόρφωση στους κανόνες κοινωνικής προστασίας είναι υποχρέωσή μας για να περιορίσουμε την μετάδοση του ιού.

Ενημερώνουμε τους μαθητές μας, ώστε, να έχουν μαζί τους μάσκα στα μαθήματα, αλλά και για την σωστή χρήση αυτής.

Αποστάσεις, μάσκες, αραιά οι μαθητές στις τάξεις… Ποια τα νέα δεδομένα…

Θα ήθελα να αναφέρω ότι το φροντιστήριο δεν είναι μια ελληνική πρωτοτυπία, όπως λένε κάποιοι. Φροντιστήρια, υπάρχουν σε όλο τον κόσμο.

Πρώτη χώρα σε αριθμό φροντιστηρίων είναι η Ιαπωνία (juku τα λένε οι Ιάπωνες) αλλά υπάρχουν και στην Γαλλία (soutien scolare)και στην Γερμανία και στην Ιταλία και παντού.

Το φροντιστήριο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει γιατί αποτελεί ένα αναπόσπαστο πυλώνα της εκπαίδευσης.

Τα παιδιά μας πηγαίνουν σχολείο επειδή είναι υποχρεωμένα και έρχονται στο φροντιστήριο γιατί το επιθυμούν. Έρχονται στο φροντιστήριο γιατί ξέρουν ότι θα γίνουν καλύτεροι μαθητές και θα πετύχουν τους στόχους τους.

Ο Παπανούτσος είχε πει ” το φροντιστήριο δεν βοηθάει μόνο τους μαθητές για να περάσουν στο πανεπιστήμιο, αλλά βοηθάει και το πανεπιστήμιο να διατηρήσει σε κάποιο επίπεδο τις σπουδές του”.

Και για την περίοδο της καραντίνας, που τα φροντιστήρια από την πρώτη μέρα οργανώθηκαν και ξεκίνησαν διαδικτυακά μαθήματα στο fb κάποιος έγραψε

« Όσοι νοιάζονται πραγματικά για την εκπαίδευση των παιδιών μας, αυτές τις μέρες συνειδητοποιούν ότι και να μην υπήρχαν φροντιστήρια, κάποιος θα έπρεπε να τα εφεύρει».